Lopako é un compañeiro de reminiscencia e música con IA para persoas maiores con deterioro cognitivo, que usa as fotos, cancións e recordos da súa vida para crear sesións personalizadas de uns 20 minutos.
O proxecto foi desenvolvido por Adrián González Ortega, enxeñeiro informático pola UAB, e naceu como robot social (prototipo que se mostrará na feira) probado coa súa avoa. Gañou o primeiro premio do G-Accelerator Impact Call 2024, foi finalista do Programa Primer 2024 da Generalitat de Catalunya, recibiu o premio Mellor Startup Social 2024 do Ajuntament de Viladecans e representou a Viladecans en Innpulso Emprende 2025. Agora tamén funciona nunha tablet para que calquera familia ou centro poida usalo sen hardware especial.
Un personaxe con voz cálida, guiado por IA, conduce a conversa: pregunta polas fotos, pon a música da súa vida e chama a cada persoa polo seu nome. As sesións faise sempre acompañadas por un familiar, auxiliar ou terapeuta. A finalidade é mellorar o benestar emocional das persoas maiores e reforzar a conexión coa súa familia, facendo accesibles na casa, centros de día e residencias esas sesións personalizadas que normalmente esixen moito tempo de profesionais.
A familia ou terapeuta sube fotos, cancións e nomes mediante un formulario web; un modelo de visión por IA xera preguntas de reminiscencia para cada foto e o fluxo orquéstrase con N8N. Durante a sesión, o robot fala con voz sintética, escoita con recoñecemento de voz offline (Vosk), mostra as fotos e reproduce a música. O software está en Python, a carcasa impresa en 3D e unha pulseira con Seeed XIAO nRF52840 (BLE, IMU, vibración, NeoPixel) permite responder con xestos ou aplausos, pensada para quen ten dificultades para falar ou usar pantallas. A última versión prescinde da cámara por privacidade. Na primeira proba de usuaria, a implicación emocional pasou de 0 a 4 sobre 5 ao incluír nome, música e fotos propias.
Lopako demostra que con impresión 3D, microcontroladores de baixo custo, Python e IA accesible se pode construír tecnoloxía con impacto social real, sen o custo de robots comerciais de miles de euros. É un exemplo de deseño centrado nas persoas: o prototipo cambiou tras probalo cunha usuaria real (retirouse a cámara e engadiuse a pulseira).
No estand explicarase como está construído, que erros se cometeron e que se aprendeu. Poderán ver de cerca o robot do prototipo, vivir unha minisesión de demostración con fotos e música e ver o vídeo do proxecto.